کشف بقایای یک بندرگاه تاریخی در هندیجان
هندیجان، مهروبان و آسک از جمله شهرهای باستانی در گذر تاریخ چند هزار ساله ایران است که در ساحل خلیج فارس قرار داشته و آثار و بقایای آنها در گستره جغرافیایی بندر هندیجان به وفور مشاهده میگردد.
با توجه به سابقه تاریخی این شهرستان در گذر زمان امروزه شاهد تپه ها و آثار بجا مانده ای در گوشه و کنار هندیجان هستیم که بسیاری از این آثار بصورت شناخته شده و از قبل معرفی شده میباشند ولی گاها در گوشه و کنار این بندر آثار و محدوده هایی به چشم میخورند که گمنام و در نوع خود کشفی تازه محسوب میگردند.
اخیرا و طی پایشهای مکرری که اینجانب به سبب بررسی و شناخت موقعیتهای مختلف جغرافیایی هندیجان داشته ام،با یک محدوده باستانی جدید در ساحل خلیج فارس مواجه گشته که بقایای سفالینه های آن تقریبا هم دوره و شبیه به بندر باستانی مهروبان (ساسانی،اسلامی) است.
در این محدوده آثار تپه ها و سفالینه ها و خشت و آجر قدیمی و همچنین بقایای سیستم آبیاری قدیمی وجود دارد که این سیستم آبی بدون دخالت انسان یا حیوان و از طریق رفتارهای طبیعی ساحل صورت میگرفته که در نوع خود میتواند کشفی نو در سواحل خلیج فارس و خوزستان جهت انجام کارهای مطالعاتی باشد.
با توجه به سابقه طولانی و دراز مدت هندیجان در ساحل خلیج فارس و نقش این شهرستان به عنوان یک بندرگاه ایرانی و با توجه به وجود سفرنامه ها و کتب تاریخی از گذشته بنظر میرسد که این محدوده در ساحل خلیج فارس همان بندر تاریخی موسوم به (ترب) است که در اسناد تاریخی از آن یاد شده و به عنوان یک بندرگاه کوچک آن را معرفی نموده اند.
با این حال لازم است تا طی یک بررسی و کارشناسی اولیه توسط مسئولین ذیربط بقایای این بندرگاه باستانی در ساحل خلیج فارس مورد مطالعه و اطلاعات موقعیت آن گردآوری و در نهایت به عنوان یک بندرگاه باستانی تازه کشف شده در ساحل خلیج فارس ثبت ملی گردد.
با تشکر،فرشید گشتی فعال میراث فرهنگی، گردشگری و محیط زیست شهرستان بندر هندیجان
